Reisverslag Duitsland – Denemarken...

Kortgeleden was ik een week op vakantie in Duitsland en daarna in Denemarken. Mijn vrouw en ik houden van stedentrips dus hadden we besloten om met de trein naar Hamburg af te reizen en daarna door te reizen naar Kopenhagen. Er valt in beide steden genoeg te zien en voor museumliefhebbers als wij zijn heb je dagelijks keuze uit verschillende musea en een even grote diversiteit aan schoons om aldaar te bewonderen. Maar we zitten hier voor een verslag voor de Fietsersbond dus ik zal u niet lastig vallen met de verschillende kunstvormen of andere mooie dingen die wij gezien hebben tijdens onze trip. Nee, het gaat vooral over het fietsen. En dan vooral wat mij opgevallen is in beide grote steden. Beiden toch al gauw een stukje groter dan Breda.

Maar wat mij het meest verbaasde was het ontbreken van elektrische fietsen. Iedereen rijd daar op een “gewone” stadsfiets. Meestal de wat lichtere modellen, van dunne framebuisjes met soms wat versnellingen. Niet van die zware stadsfietsen zoals je bij ons nog wel ziet rijden. Ook geen transportfietsen, fietsen met rekken voorop of kratjes. Nee, niets van dat alles. Oké, ik zag zo nu en dan een bakfiets van een ouder met wat kroost erin. Maar ook die veel minder dan bij ons. Maar vooral dat ontbreken van elektrische fietsen verbaasde mij zeer. Ik moet zeggen, er werd echt wel veel gefietst en vooral in de ochtend- middagspits zag ik veel mensen op weg naar en van hun werk gaan. Soms netjes in het pak, en van alle leeftijden. Ik begrijp dat dit te maken heeft met de beperkte afstanden van enkele kilometers die men moet afleggen, waarbij de investering in een E-bike niet als hoognodig wordt ervaren. Kom dat de Nederlanders tegenwoordig maar eens vertellen. Hier rijdt een groot deel van de scholieren tegenwoordig geëlektrificeerd, om nog maar te zwijgen over de ouderen die inmiddels massaal de E-bike hebben omarmd.

Een paar dagen later zijn we via het spoor naar Kopenhagen gereisd. Een reis van een halve dag. Geen saaie treinreis want er valt genoeg te zien onderweg. Aangekomen op het centraal station van de hoofdstad hebben we ons gelijk in het stadsverkeer gestort. Kopenhagen is met zo’n 650.000 inwoners een stuk kleiner dan Hamburg, maar je ervaart de stad toch wel als iets drukker. Vooral omdat de straten niet zo weids zijn en er best veel verkeer op straat is in die kleinere ruimte. Er zijn ook veel fietsers, en dus zie ook heel veel fietsen.

Overal langs de straten staan fietsen geparkeerd. Vaak is daar wel ruimte voor, maar de ruimtes zijn niet altijd toereikend. Ook zeer opvallend zijn het grote aantal fietspaden langs de wegen. Aan weerszijden van de straten zijn ruime fietspaden, die dan vaak van de weg gescheiden zijn door fietsenrekken.

En ook hier ervoer ik grote discipline in het verkeergedrag. Verkeerslichten worden zeer serieus gerespecteerd, door alle verkeersdeelnemers. Bij hoge uitzondering heb ik een voetganger door rood zien oversteken, maar eigenlijk zag ik ze niet. Overigens ook geen drukknopjes voor voetgangers of fietsers. Nee eigenlijk helemaal geen sensoren, ook niet in de weg. Alles is op tijd geregeld en iedereen gedraagt zich daar netjes naar. Ik heb begrepen dat er serieus hoge boetes worden uitgereikt voor het negeren van verkeerslichten, maar anderzijds heb ik weinig politieagenten gezien op straat. Sowieso hoorde ik amper sirenes van politieauto’s of ambulances. Veel minder dan bij ons in de grote steden, af bijvoorbeeld Breda. 

En dan heb ik me ook hier verbaasd over het gemis aan elektrische fietsen. Ik zag er wel wat meer dan in Hamburg, maar ook hier vielen ze in het niet bij het aantal “gewone” fietsen. En oh ja, fatbikes, zag ik hier eigenlijk ook nauwelijks. Is de jeugd hier dan veel sportiever, hebben ze (er) geen geld voor (over)? Zijn ze verboden? Dat laatste zeker niet, maar de interesse van de jeugd gaat er (nog) niet naar uit. Het is te hopen dat dat nog lang zo blijft, want er zijn genoeg wandel- en loopgebieden in de stad waar die fatbike voor de nodige overlast zou kunnen zorgen. Maar gelukkig is dat niet het geval. Fietsen tegen het verkeer in doe je niet in Kopenhagen. Aan beide zijden van de weg zijn fietspaden, die soms een stuk breder zijn dan bij ons, maar tegen de richting in fietsers heb ik nergens gezien. Een verademing. Overigens zag ik ook deelfietsen rondrijden. Fietsen, in principe elektrisch,  die je met een abonnement kunt meenemen voor een dag of een deel daarvan. Iets waarvan ik heb begrepen dat Breda die ook wil gaan invoeren. Die deelfietsen zijn populair bij toeristen. Je ziet er soms groepjes op rondrijden.

Fietsenstallingen heb ik ook gezocht in de stad, maar die kon ik niet vinden. Er schijnen er wel enkele te zijn, overdekte, maar de Kopenhaagse fietser geeft er de voorkeur aan zijn fiets te stallen voor de plek waar hij moet zijn. Op staat dus. En zo staan er erg veel fietsen langs de straten. Wel geordend, maar ik vind het toch niet zo’n fraai beeld. Overigens mogen auto’s niet zo makkelijk langs de straat geparkeerd worden. Daar zijn dan weer strengere regels voor. En ja, een Kopenhagenaar (of Kopenhagenees, of Kopenhager??) houdt zich nu eenmaal goed aan de regels. Dat is bij ons wel een beetje anders.

Het ontbreken van Elektrische fietsen zit hem vooral in het gebrek aan noodzaak om er een te hebben. Er wordt zeer veel gefietst, en dat ziet men hier als gezonde beweging. Het gebruik van een E-bike draagt daar weinig aan bij, en ach, alles is met een gewone fiets bereikbaar. Waarom zou je die dan willen hebben? Je zet hem ook niet zo makkelijk langs de kant van de weg. Overigens zijn de diefstal cijfers een stuk lager dan bij ons. Ook dat lijkt hem in een grotere discipline te zitten. Denemarken wordt vaak met Nederland vergeleken, maar hierin zijn ze toch een stukje anders dan wij. Daar kunnen we nog wel wat van leren.

Ruud Janssens

Reageren:

* Bij Naam * kun je het volgende invullen: je voornaam of je volledige naam of anoniem. 

* Attentie: je E-mailadres * wordt niet getoond in het bericht. 

Zomer editie juli 2026