Haiti...
Het is niet ver in deze wereld van Breda naar Brussel en vervolgens naar Port-au-Prince. Slechts 12 uur. Je stapt op het vliegtuig in de “beschaafde wereld” taxiet de runway af, de plain steekt zijn neus omhoog, je kijkt naar beneden en ziet de schepen op de Noordzee, je wordt wakker geschud als het vliegtuig landt. Zo snel van de rijke naar de arme wereld.
Van Breda naar Port-au-Prince.
De foto is genomen op straat bij het hotel. De gasman, zo noem ik hem maar, duwt zijn houten step met houten wielen en geladen met een fles gas en een fles zuurstof met slangen en brander naar zijn karwei. Ongelooflijk denk je en je wrijft je ogen uit maar het is echt, de gasman is er nog.
Hij leeft en ik leef beiden op deze wereld met 12 uur tussenruimte. Wij zijn buren. Wat zouden wij voor hen kunnen doen?
Veel.
Bijvoorbeeld,
Fietsen die d’n Burger van Breda laat wegknippen in de binnenstad, fietsen die de NS bij het station als oud roest weg saneert zijn op dat eiland goud waard. Laadt ze in een container en stuur ze daar naar toe. Oud roest verandert daar in goud als die twee dit zouden willen. Zelfs de moeite van het willen kunnen zij niet opbrengen. Sterker nog, d’n Burger verkoopt de weggeknipte fietsen aan een handelaar die ze weer doorverkoopt aan de minder bedeelden in onze stad. Geld wil hij er voor hebben. Halen, niet betalen, verkopen. Hij identificeert zich daarmee met de VOC mentaliteit maar daar is niets mis mee volgens de Minister President.
___________________________________________
___________________________________________
De MVF…
Wellicht heeft u nog nooit gehoord van de afkorting MVF maar toch het staat voor iets
goeds in de fietswereld. Veel gerenommeerde fietsbladen hebben wij erop nagekeken maar kwamen nooit de uitdrukking MVF tegen. Als fietser wisten wij uiteraard van het bestaan van dit driewielige vehikel maar niet onder deze afkorting. Soms kom je het ding tegen in de stad of erbuiten. Onze aandacht werd extra getrokken toen zo'n driewieler bij een van ons in de straat geparkeerd stond.
Een praatje met de eigenaar en berijder en die had het steeds maar over MVF. "Mijnheer wat betekent MFV toch, vroegen wij hem?" Heel simpel zei hij, het staat voor Minder Validen Fiets. Mijn benen zijn nogal stijf ziet u, ik kan ze net nog voldoende buigen om te fietsen en het evenwicht is zekerder door de drie wielen. Ik kan nu wel een motorscootertje aanschaffen maar daar beweeg je niet op, bewegen doe ik graag, ik lever mijn eigen energie en heb daardoor het idee dat ik besta en, zo vervolgde hij, er kan gemakkelijk een tas boodschappen op de bagagedrager en een krat bier!
Een sterk verhaal van een sterke man die het trappen niet wil verleren. Volgens ons heeft de man helemaal gelijk met zijn opvattingen Em-Vee-Efje.
__________________________________________
De Sandwichfiets…
Wat zult u denken "een houten fiets"? Wat heb je daar nu aan? Toch heeft deze fiets internationale bekendheid verworven. Op de ontwerpers expositie in Milaan juni 2006 werd de fiets zelfs gestolen! Het is een echt Nederlands ontwerp. Je moet er maar opkomen. Het frame en de vork zijn gemaakt van multiplex en het stuur van rondhout. De rest is van metaal, leer en rubber. De Sandwichfiets, want dat is zijn naam, wordt geleverd in een doos en je kunt de fiets zelf in elkaar zetten. Je kunt hem lekker oppimpen, bijvoorbeeld met mooie prints.
Naar het schijnt kan de fiets ook in andere modellen worden geleverd, bijv. als mountainbike. Het is natuurlijk geen fiets voor in de bergen. Het is een lekker hebbedingetje waarmee je in Nederland op de geasfalteerde fietspaden heel goed terecht kunt. Er mee knallen of scheuren in de bergen of bossen dat is iets teveel. Meer informatie hierover op:
_______________________________________________
Spijkerbanden...
Ooit schreven wij een column over spijkerbanden. We kregen zelfs het advies om zelf spijkerbanden te maken voor de fiets. Dit advies hebben wij opgevolgd. De zelfgemaakte spijkerbanden voldeden prima tijdens de enigste sneeuwbui dit jaar.
De Fietsersbond houdt voor haar fietsers ook de internationale fietsenbandenmarkt in het oog. In het Duitse blad "das Magazin für Umwelt, Verkehr, Freizeit und Reisen- NR. 6/2006"lazen wij dat winterbanden daar voor de fiets in de handel worden gebracht. Het stond er zo in : "Fahrradwinterreifen gibt es unter anderem von den Herstellern Schwalbe, Continental und Suomi Tyres." De webadressen luiden: en
en
Het ging er ons om aan te tonen dat spijkerbanden voor de fiets wel degelijk bestaan.
Maakt u zich vooral geen zorgen, want ze zijn de eerstkomende decennia niet meer nodig, omdat de sneeuw onze wegen steeds minder gaat bedekken, jammer maar kennelijk waar.
_______________________________________________
Le Facteur...
Frankrijk kent ze nog de postbestellers op de fiets. Natuurlijk, in ons land pakken de bezorgers van de diverse postbedrijven ook de fiets om de post te bezorgen. In Noord-Frankrijk is dat andere koek.
Le Facteur moet zijn weg vinden door met auto's verstopte heuvelige steden met veel keibestrating. Vandaar de zeer stevige fiets met een klein tandwielverzet om de hindernissen met weinig kracht te kunnen overwinnen.
Ik zat in een café in de Noordfranse stad Cambrai te genieten van een kopje koffie. De facteur, de postbesteller van la Poste zette zijn fiets tegen de muur en stapte binnen. Zoals dat gaat in Frankrijk gaf hij iedereen aan de bar een hand vergezeld van de groet "Bonjour" die dan onmiddellijk wordt gevolgd door "ça va, hoe gaat het?, ça va bien, het is goed de post is bezorgd en nu graag een koffie met een Pastis voor le Facteur". De gesprekken gaan geanimeerd verder over de markt in de stad en de mooie jurk van de mevrouw achter de bar, voor mij niet interessant.
De gele fiets bleef mijn aandacht trekken. Geel, sterk en stabiel, goed in de verf en banden en met het logo van het bedrijf la Poste. Je kunt er jaren post mee bezorgen en de lichamelijke conditie van zijn berijder blijft zoveel mogelijk intact dacht ik. Zo gaat dat in Frankrijk.
