.

“Dit is ‘m dan!”

Trots wijst ze naar een paarse mountainbike.

In tegenstelling tot de andere fietsen

staat  ie niet in het fietsenrek maar in het

portaaltje bij de voordeur.

Vond ze handig en daar stond ie droog.

Na drie jaar in het buitenland zonder

heeft mijn dochter  eindelijk weer een fiets.

In Costa Rica was het geen gemis, maar op deze

gigantische campus in de Verenigde Staten

is  dit vervoermiddel wel heel handig.

50 dollar had ie gekost en hij reed lekker.

Blij als een kind!

’n Paar maanden later spreek ik haar via skype.

Ze is in alle staten.

Haar fiets is gestolen!!!!!

Balen natuurlijk.

Op de campus..wie doet dat nou?

Toch maar weer bussen en lopen.

2 weken later…….

“Hij is terecht!!

Stuur staat scheef,

kettingkast zit los en slag in voorwiel.

‘Gestolen’ door de Security!

En dan verwacht die

 gast in zijn mooie uniformpje

ook nog een bedankje

voor z’n goeie  aktie!

Belachelijk toch!?”

Dat kan ik alleen maar beamen.

Maar ja: ...safety first…war against terror.

En je wist  dat ie daar niet mocht staan!

Eigenwijze troela!

Brede fietspaden helpen oudere fietsers op weg

Het risico voor de oudere fietser op een letselongeval is gemiddeld 3,2 maal zo hoog als van andere fietsers. Dit verhoogde risico komt niet zozeer door een hogere mate van betrokkenheid bij ongevallen, maar vooral door de grotere breekbaarheid van ouderen, aldus een onderzoek van de Fietsersbond.

Kijken we naar verschillen tussen gemeenten, dan vinden we met behulp van de data van de Fietsbalans dat oudere fietsers meer risico lopen in gemeenten met meer verkeershinder en met meer lawaai op straat. Op grond hiervan wordt aanbevolen de netwerken voor fiets en auto meer te ontvlechten.

In plaatsen waar ouderen meer fietsen, is hun risico op een letselongeval kleiner. Een  verklaring van dit opmerkelijk feit kan zijn dat ouderen die meer fietsen meer routine hebben en daarmee minder ongevallen meemaken. Bovendien wordt er meer gefietst in gemeenten met een beter en daarmee veiliger fietsklimaat. Op grond hiervan beveelt de Fietsersbond aan om te werken aan een veilige fietsinfrastructuur en het fietsgebruik onder (50 -) 65 – 74 jarigen en selectief onder 75 plussers te promoten.

Uit: Verkeersnet

Opmerking van de redactie:

Kan iemand het licht doen schijnen over de titel van dit stukje? De brede fietspaden komen namelijk in het artikel niet voor.

____________________________________________________________________

Fietsen bij Marianne

In Frankrijk hebben leenfietssystemen doorgaans veel succes. Naast “Velib’” in Parijs hebben ook veel andere Franse steden een dergelijk systeem. Nu heeft ook de Franse postdienst “La Poste” de fiets ontdekt. Een maand of vier geleden ontving ik - zoals wel vaker - post uit Frankrijk. Deze keer was er een postzegel opgeplakt met de beeltenis van een mooie damesfiets. Met een duidelijke letter stond daar midden overheen gedrukt “Transport du futur” (transport van de toekomst) en aan de zadelbuis was een groen label bevestigd met de al evenmin mis te verstane tekst “Déplacement durable” (duurzame verplaatsing).

Prachtig natuurlijk, zo’n postzegel, die overigens in 2009 werd uitgegeven, maar wat wil “La Poste” ermee? Bestaat de fietsende Franse postbode die ik mij nog herinner uit de films van Louis de Funès eigenlijk nog wel (of weer)? Wilt u er eens op letten als u op vakantie in Frankrijk bent? Ik ben benieuwd of u hem of haar bent tegengekomen, en zo ja, waar dat was. In het dorp waar ik sinds kort woon, zie ik tenminste alleen maar gele “La Poste”-auto’s van een bekend Frans merk. Oké, toegegeven, het is hier nogal bergachtig.

Henk Hilhorst

___________________________________________________________________

________________________________________________________________

Overpeinzing

Jarenlang vond u op deze plaats de “Peinsfiets” geschreven door Henk Hilhorst, redacteur en voorzitter van de fietsersbond, afdeling Breda.  Hij zorgde al jaren voor de samenstelling van de Tuub. Was er geen kopie, dan schreef hij over iets, waarvan hij dacht dat de fietser hiervoor belangstelling zou hebben.  Zoals bekend is Henk naar Frankrijk vertrokken. Hij heeft voor opvolgers gezorgd. Voor de Tuub hebben we nu zelfs drie mensen, waaronder ondergetekende. Zo’n twee jaar terug meldde ik me aan als redactielid. Al gauw bleek me dat redactielid zijn iets meer vraagt dan een “blaadje” samenstellen. Er wordt toch wel verwacht dat je wat op de hoogte blijft van alles wat reilt en zeilt in de fietswereld. Gelukkig hebben wij bij de afdeling Breda mensen die je helpen. Je hoeft bij wijze van spreken niet het “fietswiel” uit te vinden. Het was fijn om samen te werken met Henk, die echt van alles op de hoogte was. En nu is hij weg! Wij hebben natuurlijk aan hem gevraagd om af en toe iets te schrijven over het fietsen in Frankrijk. Maar voorlopig is hij bezig met zijn nieuwe leven daar. Een “Peinsfiets” van hem was dus niet te verwachten.

Wat dan op deze eerste pagina van de Tuub? Wie van ons drie peinst er genoeg op de fiets om er iets over te schrijven wat de moeite waard is? En moet het dan “Peinsfiets” blijven heten?

Ik heb gemerkt dat je op de fiets heel wat bedenkt. Bijvoorbeeld: fietsende naar de bestuursvergadering werd ik bij een rotonde gesneden door een paar wielrenners, waarvan de laatste me nog toeriep: “Bedankt!”. Ja, ja, dacht ik: bedankt. Wat had ik dan gemoeten? Door die snelle jongens heen rijden en dan ten val komen? Ik had niet veel keus. Hadden deze mannen wel eens van de actie “Vriendelijk in het verkeer” gehoord? Vast niet, behalve misschien de laatste man. En u? Hebt u enig idee van deze actie, die door de Fietsersbond is opgezet? De Fietsersbond geeft folders, posters  en stickers

uit. Het lijkt zo simpel: vriendelijk in het verkeer. Maar ik bemerkte dat het toch moeilijk is om vriendelijk te blijven als je gesneden wordt. Dus enerzijds knikte ik vriendelijk en anderzijds dacht ik inwendig hele lelijke woorden die ik hier maar niet op zal schrijven. U kunt die zelf wel bedenken.

Toch ben ik ervan overtuigd dat vriendelijkheid in het verkeer een belangrijk item is. Het overkomt je toch zelf ook wel dat je doorrijdt terwijl er verkeer  van rechts komt dat je te laat zag. Heerlijk dan toch dat die ander even inhoudt en jij zelf niet hard op de rem hoeft te trappen met gevaar van over de kop te slaan.

Diezelfde avond gaf iemand mij namelijk op de Ginnekenweg (komend van de Ginnekenmarkt) bij de Dillenburgstraat voorrang. Daar is ook zo’n kruising waar je rustig “denkend” fietst zonder werkelijk op te letten. Ik was in gedachten bij de vergadering, waarvan ik al wist dat ik daar aan de late kant aan zou komen. Wat zegt u? U let altijd op? Mijn complimenten!

Ik ben benieuwd naar uw verhalen waarin u schrijft hoe u door het oog van de naald gefietst bent en voorrang hebt gekregen, waar u het niet had.

Doet u ook mee aan de actie: “Vriendelijk in het verkeer”? En geeft u tips hoe u dit kan laten zien aan een andere verkeersdeelnemer? Ik steek mijn hand op, knik eens vriendelijk, maar misschien zijn er meer mogelijkheden. Ik hoor het graag.

Laurin Heemskerk-Stevens

_________________________________________________________________

De Tuub

periodiek van de afdeling Breda

van de Fietsersbond

september 2010

Inhoudsopgave:

Overpeinzing *

Fietsen bij Marianne *

Breda fietspaden helpen oudere fietsers op weg *

Vakantie

Hoge parkeertarieven leiden tot meer fietsen

Bijzondere fietsers * (klik op de knop "UITGELICHT")

Fietsrouteplanner

Tien smoezen om niet te hoeven fietsen

“Dit is ’m dan!” *

NS niet tuk op fiets in de trein

Lever uw kopij in voor 1 november 2010

.                                                                 .         Copyright (c) 2012 Fietsersbond Breda. Alle rechten voorbehouden.